William Blake

Lękałem się, że wichru mojego porywy
( I fear’d  the fury of my wind )

Lękałem się, że wichru mojego porywy
Rozszarpią wszelkie piękna oraz prawdy kwiecie;
A słońce me świeciło coraz natarczywiej,
A wiatr mój nigdy nie zadął, niestety.

Lecz żaden z kwiatów piękna oraz prawdy
Nie wyrósł bujnie pośród drzew listowia;
Pięknem rozkwitu cieszył się kwiat każdy:
Powierzchownie, fałszywie, jałowo.